Van stad naar dorp: wennen, integreren en je plek vinden tussen noabers

Je weet dat je in een dorp woont als de eerste vraag is: ‘waar ben jij er eentje van?’ Ofwel: hoe kom je hier terecht.

Ik kwam in het dorp terecht door mijn man. Hij komt van origine uit dit dorp. Bruchterveld, een dorp met 1200 inwoners zonder winkel. Wij ontmoetten elkaar helemaal in Tsjechië en van het een kwam het ander. Van Almere verhuisde ik eerst naar Ommen en daarna naar de roots van mijn man: Bruchterveld.

Hier wilde ik in eerste instantie helemaal niet naartoe. Ik had vooroordelen. Straks stonden mijn schoonouders constant op de stoep. Straks had ik geen privé meer. Straks was er geen winkel om de hoek. En hoe kom ik in vredesnaam aan nieuwe vriendinnen? Toch ging ik. Liefde gaat over stadsgrenzen.

Integreren moest wel. Dat ging niet vanzelf. Ondanks de kleine tussenstap in Ommen lag mijn tempo nog veel te hoog. Ik wilde vooral dat dingen ‘gewoon goed geregeld’ waren. Het dorp had daar zijn eigen tempo en logica in. Daar moest ik aan wennen. Met vallen en opstaan lukte dat. Twaalf jaar later durf ik wel te zeggen dat ik goed geland ben en echt meedoe in het dorp.

In de loop der jaren ben ik het dorp steeds meer gaan waarderen. De saamhorigheid is hoog. Het dorp wordt levend gehouden door haar bewoners. Mensen doen vrijwilligerswerk en steken hun handen uit de mouwen. Er is geschiedenis en die wordt in ere gehouden. Je leeft hier niet anoniem, maar samen.

Niet elke stedeling kan integreren in een klein dorp. Er zijn vaak drie uitkomsten:

1. De stadse komt, ziet en vertrekt weer met piepende bandjes.

2. De stadse blijft, maar doet niet mee en wordt vooral onderwerp van gesprek.

3. De stadse doet mee en wordt onderdeel van het dorp.

De eerste twee komen vaker voor dan je lief is. Precies daar gaat het mis. Daarom ben ik dit boek gaan schrijven. Een klein fragment:

“Wellicht is de weergave van het dagelijkse leven in hoofdstuk 3 soms wat overdreven, maar het geeft wel een realistisch beeld van de droom versus de werkelijkheid. Na het schetsen van ‘de droom’ zijn allerlei punten besproken waar je tegenaan kunt lopen. De droom blijkt in werkelijkheid soms toch tegen te vallen. Dat is jammer. Maar je hebt niet voor niets besloten om naar een dorp buiten de Randstad te verhuizen. Waarom wilde je dit eigenlijk?

‘Emigreren’, tussen aanhalingstekens. Zo voelt het soms ook echt. De omgeving waar je gaat wonen, is wezenlijk anders dan in de Randstad. Niet alleen qua ruimte, weilanden en bossen, maar ook qua mensen. Mensen gaan anders met elkaar om. Er is sprake van noaberschap en dorpsgenoten houden hun dorp samen leefbaar. Hier dragen de mensen niet altijd het hart op de tong, maar ze kunnen met weinig woorden veel zeggen.”

Dit fragment laat in twee alinea’s zien waar het boek over gaat. Komt de droom van een vrij leven op het platteland wel overeen met de werkelijkheid? Als die idyllische bubbel uit elkaar spat, ontstaat er gedoe. Bij de stadse én bij de dorpeling.

Het boek is voor wie wil verhuizen van stad naar platteland en oprecht wil dat het lukt. Maar ook voor wie al verhuisd is en zich nog een beetje die stadse voelt. En woon je al je hele leven in een dorp? Juist dan is het interessant. Je ziet het dorp eens door andere ogen.

Van stad naar platteland – over integreren tussen noabers, kippen en dorpslogica. www.dorpslogica.nl